Vrijdagochtend gingen we voor het eerst trainen in Amsterdam voor de finale van het NK Turnen. Ondanks dat het zo vroeg was en dat het een uur rijden was vanuit Spijkenisse ging de training vrij goed. Alles was hier veel groter dan in Pro Patria.
We moesten na de training nog een keer zwoegen in onze eigen turnhal. Na deze tweede training mochten we naar huis en leek iedereen fit te zijn voor de finale van de NK.
Thuis ging ik gewoon lekker chillen, beetje onspannen, maar toch ook mentaal voorbereiden voor de volgende dag. Dit betekend dat ik lekker vroeg naar bed ging om de volgende dag weer fris en fruitig naar de wedstrijd kon gaan. Voor sommige mensen is vroeg opstaan geen probleem, maar voor mij zijn tijden als (06:00 vertrekken) niet weggelegd. Maargoed bij aankomst gingen we inturnen en ook hierbij ging het over het algemeen wel goed.
Na het inturnen begon het echte werk en kon ik me dus gaan voorbereiden op de wedstrijd. Ik hoopte dat alles goed zou gaan, omdat ik niet echt problemen had met m'n oefeningen op de training. Maar natuurlijk spelen de zenuwen ook een rol bij een wedstrijd en vooral bij een finale. Ik probeerde de zenuwen te onderdrukken, maar dit wilde niet altijd lukken. Gelukkig ging de sprong wel goed, want bij het inturnen van de sprong ging er nog het een en ander mis. Ik kon niet lang blij zijn met deze prestatie, omdat de brug niet helemaal naar behoren ging. De Gienger mislukte volledig. Alsof deze tegenslag nog niet genoeg was ging het ook weer fout op de balk. Toch bleef ik me inzetten om nog een goede prestatie neer te zetten, zodat ik nog goed kon presteren op vloer.
Uiteindelijk heb ik toch nog 54 punten geturnd.
Al met al komt dit natuurlijk wel aan als een telleurstelling, maar ik gun het Yvette Moshage, Joy Goedkoop en Wyomi Masela van harte en hierbij feliciteer ik ze voor hun prestaties op het NK.
Tot volgend jaar!
We moesten na de training nog een keer zwoegen in onze eigen turnhal. Na deze tweede training mochten we naar huis en leek iedereen fit te zijn voor de finale van de NK.
Thuis ging ik gewoon lekker chillen, beetje onspannen, maar toch ook mentaal voorbereiden voor de volgende dag. Dit betekend dat ik lekker vroeg naar bed ging om de volgende dag weer fris en fruitig naar de wedstrijd kon gaan. Voor sommige mensen is vroeg opstaan geen probleem, maar voor mij zijn tijden als (06:00 vertrekken) niet weggelegd. Maargoed bij aankomst gingen we inturnen en ook hierbij ging het over het algemeen wel goed.
Na het inturnen begon het echte werk en kon ik me dus gaan voorbereiden op de wedstrijd. Ik hoopte dat alles goed zou gaan, omdat ik niet echt problemen had met m'n oefeningen op de training. Maar natuurlijk spelen de zenuwen ook een rol bij een wedstrijd en vooral bij een finale. Ik probeerde de zenuwen te onderdrukken, maar dit wilde niet altijd lukken. Gelukkig ging de sprong wel goed, want bij het inturnen van de sprong ging er nog het een en ander mis. Ik kon niet lang blij zijn met deze prestatie, omdat de brug niet helemaal naar behoren ging. De Gienger mislukte volledig. Alsof deze tegenslag nog niet genoeg was ging het ook weer fout op de balk. Toch bleef ik me inzetten om nog een goede prestatie neer te zetten, zodat ik nog goed kon presteren op vloer.
Uiteindelijk heb ik toch nog 54 punten geturnd.
Al met al komt dit natuurlijk wel aan als een telleurstelling, maar ik gun het Yvette Moshage, Joy Goedkoop en Wyomi Masela van harte en hierbij feliciteer ik ze voor hun prestaties op het NK.
Tot volgend jaar!
