Hallo iedereen,
Het is alweer een hele tijd geleden dat ik iets van mezelf heb laten horen.
Maar ik had het onwijs druk met school het afgelopen jaar en had veel aan mijn hoofd.
Dus het kwam er elke keer niet van. Maar nu is het weer lekker vakantie en heb ik de gelegenheid om wat te schrijven.
Met school ben ik gewoon over gegaan naar de 5e en de 6e van het atheneum, dus al die zorgen zijn nu gelukkig ook weer voorbij en daar ben ik wel erg blij om...
Heb ik er toch nog wat van gebakken dit jaar haha. Dus aankomend schooljaar heb ik alweer deels examen als alles goed verloopt. Een spannend jaar, wat betreft school.
Verder ben ik deze zomer 2 keer op vakantie geweest, namelijk een weekje met mijn vader naar Gran Canaria, en een weekje met mijn ouders en mijn stoute hondje naar Praag. Ik heb er erg van genoten en had die vakanties ook wel even nodig om na te denken en alles even op een rijtje te zetten.
Met turnen heb ik de afgelopen 2 jaar niet echt veel geluk gehad. En nu heb ik weer het geluk niet kunnen vinden. Was ik uiteindelijk na anderhalf jaar revalideren een beetje aan het turnen, nog niet voor 100% maar ik kon toch wel weer een beetje wedstrijdjes doen, raak ik 1 dag voor vertrek naar Berlijn geblesseerd aan mijn enkel. Dus mocht ik weer helemaal opnieuw beginnen met het revalideren van 3 ingescheurde enkelbanden en een kneuzing.
Nu gaat het eindelijk weer een beetje beter met mijn schenen en mijn enkel, mag ik maandag naar het OLVG voor een operatie aan mijn linker schouder.
De specialist denkt dat er een scheurtje in mijn labrum zit en waarschijnlijk dan ook een scheurtje in mijn biscep pees. Het is een kijkoperatie en wat ze daar vinden gaan ze dan ook gelijk ''repareren''. Dus voor mij is het gewoon nog afwachten en hopen dat ze niet al te veel vinden. Ik heb het dus niet echt getroffen dit jaar. Het is vooral ook zo frustrerend dat het gewoon zo achter elkaar is.
Als je denkt dat het dan weer allemaal voorbij is en je weer lekker kunt gaan turnen, begint het allemaal gewoon weer opnieuw. Het is alweer een hele tijd geleden dat ik lekker heb kunnen trainen, zonder aan te passen vanwege mijn pijn.
Maar ja nu dus maar weer al mijn kracht die ik nog over heb, bij elkaar verzamelen om vervolgens door te knokken. En hopen dat ik nog ooit eens een mooie wedstrijd kan spelen.
Ik heb al die jaren lang hard getraind, alles op gegeven voor het turnen, dus ik wil gewoon nog een keer alles geven en laten zien wat ik in huis heb en hopelijk ook mijn dromen te verwezenlijken. Mijn lichaam en school mogen daar natuurlijk niet onder lijden, want dat gaat boven alles. Maar ik ga er alles aan doen om dat ene moment waar te maken. En als het niet lukt is dat nog geen probleem, maar dan heb ik het tenminste geprobeerd en kan je er makkelijker vrede mee sluiten.
Gaat het niet zoals het moet, dan moet het maar zoals het gaat....
Ik laat gewoon alles op me afkomen en probeer er de mooie overgebleven lichtpuntjes uit te halen!
Keep your face to the sun and you will never see the shadows.
Groetjes Naoual
woensdag 27 juli 2011
Abonneren op:
Posts (Atom)
Naoual ouazzani chahdi